تو مثله راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمیدانم
این بیت شعر واسه من خیلی خیلی ارزش داره چون به من یاد اوری میکنه که در برابر معشوقت کمتر از خاک گلدان هستی.میدونین چیه نظر من درباره با منظومه عشق اینه که عشق و عاشقی دلیل منطقی و ظاهری نداره به یه عبارت دیگه نگاهه خریداری داخل عاشق شدن(واقعی)وجود نداره ،عشق یعنی دیوانگی،عشق یعنی از خود گذشتن،عشق یعنی نه اینکه هر ان کس که تورو فقط به خاطر خودت میخواد عاشقانه با او بمان و عاشقش باش ،عشق یعنی حسرت،عشق یعنی سوختن،عشق یعنی بیداریهای شبانه ،گریه وقتی که به ماه نگاه میکنی،عشق یعنی شکستن،خورد شدن،عشق یعنی...
میدونم برات عجیبه این همه اسرارو خواهش
این همه خواستن دستت بدونه حتی نوازش
میدونم که خم نداره واسه تو گریونه دردام
میگذری از من و میری اما باز من بر میگردم
میدونم برات عجیبه من با اون همه غرورم
پیش همه ی بدیهات چه جوری بازم صبور
میدونم واست سواله که چرا پیشت حقیرم
دور میشی منو نبینی ،باز سراغتو میگیرم
میدونی چرا همیشه من بدهکاره تو میشم
وقتی نیستیم یه جور با خیالت رازی میشم
میدونی واسه چی از تو بد میبینم و میخندم
تو نبین گریه هامو من دو چشمامو میبندم
چاره ای جز این ندارم اخه خون شدی تو رگهام
میمرم اگه نباشی بی تو من بد جوری تنهام
میدونم یه روز میفهمی روزی که دنیارو گشتی
من چه جوری تورو خواستم تو چه جور ازم گذشتی
|
